Alles nieuw met glitterrandjes

Gegroet vanuit een hippe coworkingplek in Antwerpen! Het is sinds 12 april 2016 stil geweest op dit blog, want ik had eigenlijk niks meer te melden na mijn brief aan Halbe. Ik was stilgevallen, dichtgeklapt, doordat rouw als een dikke kat op mijn hoofd was gaan zitten. Ik was topzwaar. Maar dat ben ik niet meer. Ik merkte plots een ommekeer toen ik opeens weer schoonheid zag. Dat klinkt misschien wat dramatisch, maar het betekent gewoon dat ik een fascinatie ontwikkelde voor glitter en kamerplanten.

En nu dacht ik, vooruit met de geit. Ik moet gewoon weer beginnen met typen en het gevreesde eerste blog sinds 20 maanden even achter de rug krijgen. Dus bij deze.

Het is vreemd om te merken dat rouw kan verdwijnen en dan meteen onvoorstelbaar wordt. Toen ik treurde om Halbe, was ik superbegaan met anderen die ook een geliefde verloren. Ik wist precies hoe ze zich voelden. Maar nu opeens niet meer. Ik moet mezelf forceren om empathische woorden te bedenken. Ik wring mezelf in bochten om te proberen me voor te stellen hoe dat was, in de rouw zijn, en het lukt niet. Nu snap ik ook waarom niemand mij toen begreep. Je bent inwoner van een andere wereld.

Het is ook vreemd om te merken dat de rouw soms nog terugkomt en dan wel korter duurt maar nog steeds even heftig is als eerst. Dan zit die kat weer op mijn hoofd, wordt alles weer mistig en komt het gemis keihard binnen. Dat iemand plots verdwijnt, is niet iets waar je overheen kunt komen denk ik. Het is niet iets uit het verleden wat nu achter me ligt. Elke dag is Halbe weer dood.

Maar daarnaast is er ook weer leven in de brouwerij. Veel dingen zijn nu nieuw. Nieuwe mensen, nieuwe plekken, nieuwe dromen, nieuwe bewegingen. Een nieuw blog, en een nieuw Eels-album!! Ik denk dat ik toch nog wel wat te zeggen heb. De kop is eraf. Maar ik beloof niks!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *