“Kunst en cultuur laten veel beter de realiteit zien dan het dagelijkse nieuws”

Malikka Bouaissa is oprichter en hoofdredacteur van het nieuwe online magazine al.arte, over kunst en cultuur uit de Arabische en islamitische wereld. Ze is Antwerpse met Marokkaanse wortels. Ik spreek haar over het succes van al.arte, haar drijfveren, idealen en toekomstplannen. “al.arte is een onafhankelijk magazine: we draaien alleen op vrijwilligers en krijgen nog geen subsidie.”

Je bent in september 2012 met al.arte begonnen. Hoe gaat het ermee?
“Goed! Ik begon acht maanden geleden in mijn eentje. Ik heb toen de website gelanceerd, zelf de huisstijl ontworpen, de eerste artikels geschreven en ben begonnen met Twitter en Facebook. Nu heb ik een redactieteam van veertien mensen, waaronder drie fotografen, en ongeveer vijftienduizend Malikka Bouaissaunieke bezoekers per maand. Het doet inmiddels een belletje rinkelen bij de mensen. Het gaat heel goed, ik ben er graag mee bezig.”

Waarom wilde je al.arte oprichten?
“Ik had altijd al wat met journalistiek. Ik heb communicatiewetenschappen gestudeerd aan de Universiteit Antwerpen en heb vier jaar in de communicatie en marketing gewerkt. Maar door omstandigheden werd ik werkzoekend en vond ik niet meteen een nieuwe baan in de communicatiesector.”

Een afwijzing op een sollicitatiebrief was voor Malikka de druppel. “Ik wilde iets doen voor mezelf, ik wilde iets bereiken. Ik had al langer het idee voor een online lifestylemagazine gericht op de Marokkaanse gemeenschap. Want in het Vlaamse medialandschap bestond nog niet echt iets dat aansloot bij hun behoefte. Maar ik dacht: wie ben ik nu om over lifestyle te spreken? Pas de laatste maanden bedacht ik me dat kunst en cultuur uit de Arabische en islamitische wereld een veel logischer onderwerp was, daarover was ik al jaren dingen aan het lezen en verzamelen.”

Dus ging ze het doen, en ze trok het meteen breed. al.arte werd een magazine dat zich op de hele Arabische en islamitische wereld wil richten. De onderwerpen die het beslaat: schilderkunst, kalligrafie, fotografie, literatuur, dans, film, muziek, poëzie, theater, design en mode. Enerzijds weerspiegelt dat Malikka’s brede belangstelling, anderzijds heeft ze ook idealistische drijfveren: “Kunst en cultuur uit die regio komen heel weinig aan bod in de media. De Arabische en islamitische wereld komt eigenlijk alleen maar negatief in het nieuws. Ik wil de andere kant laten zien. Kunst en cultuur laten veel beter de realiteit zien dan het nieuws dat alleen maar over politiek gaat. En er is in die regio heel veel op het gebied van kunst en cultuur, dat wil ik laten zien.”

En wie wil je graag bereiken met al.arte?
“Wij richten ons op de verschillende culturele gemeenschappen in Nederland en België. Ik wil een brug slaan tussen culturen, een dialoog op gang brengen, ervoor zorgen dat mensen elkaar beter kunnen begrijpen. Ik wil mensen laten kennismaken met kunst en cultuur uit de Arabische wereld. Veel mensen weten bijvoorbeeld niet dat er zoiets als Arabische graffitikunst bestaat. Maar ik wil ook de diverse gemeenschappen zoals de Marokkaanse laten zien dat kunst uit die regio bestaat en dat het kan, dat het geen typisch westers product is. En ik wil mensen stimuleren om er iets mee te doen, bijvoorbeeld met kalligraffiti.”
“Sinds november publiceren we onze artikelen ook in het Engels, want ik zag aan de statistieken van de site dat er veel belangstelling uit het buitenland is. De meeste artikelen en interviews gaan natuurlijk ook over het buitenland, we zijn internationaal gericht. Er is  blijkbaar behoefte aan zulk nieuws.”

Wat voor mensen maken deel uit van jouw redactieteam?
“Iedereen in mijn team is begonnen uit passie voor het schrijven en het onderwerp. Mensen komen mij zelf hun diensten aanbieden. De meesten zijn sowieso geïnteresseerd in kunst en cultuur uit de Arabische en islamitische wereld. Er zitten een paar arabisten bij, een journaliste van Het Belang van Limburg en ervaren redacteurs. Helaas hebben we maar twee mannen in het team. We overleggen via een Facebook-groep, en we vergaderen elke twee maanden. Helaas niet zo vaak, omdat de redactie uit alle hoeken van België en Nederland komt. Tijdens de laatste vergadering hebben ik en Hasna (Ankal, van HBvL -L.L.) een interne  workshop ‘journalistiek schrijven’ gegeven, omdat sommige redactieleden een te academische schrijfstijl hadden. Het is leuk om mensen zo een beetje te kneden, en ze te inspireren en te motiveren, zo kan ik iedereen een kans geven. Bij anderen zouden ze die kans niet krijgen. Hetzelfde geldt voor onze fotografen, die kunnen bij ons een portfolio opbouwen en daardoor hebben ze al opdrachten in de wacht gesleept. Zo is ook ons logo ontworpen door een jonge Tunesische kalligrafiekunstenaar, die mij zijn diensten aanbood om meteen zelf meer bekendheid te genereren. Ik wil kansen bieden aan talent.”

Het magazine lijkt veel potentie te hebben. Hoe zie je de toekomst van al.arte voor je?
“Ik ben een vzw aan het oprichten om ook evenementen en workshops te organiseren. Daarvoor zou ik projectsubsidies van ’t Stad kunnen krijgen, en daarmee kan ik meer interactie met mijn lezers creëren, daar is behoefte aan. Laatst hebben we al een workshop ‘Kalligraffiti’ georganiseerd in Brussel, dat was een succes. Daarnaast zou het leuk zijn om het magazine als app te lanceren, want ik denk dat binnen vijf jaar iedereen wel een tablet heeft. Ook dat is interactiever dan een website. Een papieren editie lijkt me ook wel wat, een jaarlijkse uitgave met de hoogtepunten van het jaar erin en meer achtergronden.”
“En natuurlijk wil ik als magazine nog sterker worden, bekender worden en de kwaliteit en professionaliteit hoog houden. Het is wel de bedoeling om altijd gratis te blijven. Toch zou het ook mooi zijn om de onkosten te kunnen dekken. Misschien kunnen we à la DeWereldMorgen.be (een Vlaamse alternatieve nieuwswebsite -L.L.) een inzamelingsactie starten. Subsidies zijn ook een optie, maar ik vrees dan een beetje voor onze onafhankelijkheid.”

Wat heeft al.arte jou persoonlijk gebracht?
“Ik ben een laatbloeier. Pas nu heb ik mijn passie gevonden. Daar heb ik wel voor in het diepe moeten springen. Ik wist niet dat ik dat in me had, een team leiden bijvoorbeeld. Ik doe dat heel graag. En ik geloof echt in al.arte.”
“Ondertussen heb ik ook een baan gevonden: eventcommunicatie bij een culturele organisatie. In combinatie met al.arte heb ik het nu wel druk, maar uit passie en liefde ga ik er helemaal voor!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *